Home > Autobus > Stadsbus > Series > Serie 51 (1-20)

Gemeentevervoerbedrijf Amsterdam - Serie 1-20

Serie: 1-20
Type: Standaardbus CSA-1
Aantal: 20 Stuks
Fabrikant: DAF - Hainje,Heerenveen
Chassistype: SB 200-DKDL 554
Motortype: 6-cilinder dieselmotor
Lengte: 11552 mm
Breedte: 2500 mm
Hoogte: 3165 mm
Instaphoogte: 1.320 mm + 2 instaptreden
Breedte deurbladen: 2x 1200 mm(voor- en middendeur)
Breedte deurbladen: 1x 850 mm(achterdeur)
Wielbasis: 5.540 mm
Vooroverhang: 2.670 mm
Achteroverhang: 3.310 mm
Motorvermogen: 118 kW (165 pk)
Ledig gewicht: 8810 - 9048 kg
Maximale gewicht: 16000 kg
Versnellingsbak: ZF-2HP45 : automatische 2-versnellingsbak
Passagiersindeling: 33-59/61(zie tabel)

De serie was uitgevoerd in de tweede verschijningsvorm met een DKDL-motor, grotere motorluiken, een dikkere rand om de grille en grotere letters DAF op het front als DAF-embleem, maar nog steeds in wijnrode/grijze kleur met donkergrijs interieur met donkerrode stoelen (Postma stadsmeubel interieur). Ze hadden wel een ietwat schuin geplaatst stuurwiel én ronde koplampen en achterlichten. Verder was de serie geheel voorzien van witte C4-standaardcijfers. De interieurverlichtingskappen waren rechthoekig; bovendien hadden alle bussen het nieuwere type dakluik.
Opvallend waren de extra ronde binnenspiegels die door sommige chauffeurs niet op prijs werden gesteld en vaak werden gedraaid zodat ze er niet in konden kijken.
De serie werd geleverd met polyester binnenbeplating. De serie was bij aflevering voorzien van een dakluikje bij de bestuurder, zonwering, reflectoren aan beide zijkanten, witte standaardcijfers type C4, de kentekenplaat aan de achterzijde was ingebouwd in een soort kastje en achter glas zichtbaar. Tevens waren aan de achterzijde twee grote motordeuren geplaatst over de gehele breedte van de achterzijde. Alsmede was de bus voorbereid voor inbouw van een stempelautomaat bij deur 1, waartoe het voorste stoeltje 90 graden gedraaid was. Tevens waren ze bij aflevering voorzien van dakclignoteurs op de achterzijde. Bij indienststelling was de stempelautomaat alsnog geplaatst, zodat de wagens als zelfbedieningsbussen in dienst kwamen. De reeks 1-17 waren vanaf de indienststelling toebedeeld aan de integratielijnen 65/66/69(naar Amstelveen & Badhoevedorp) en hiertoe voorzien van een Beckson-apparaat.

Op 13-08-1971 ging de 11 met een ernstig defect terug naar Hainje. Bij het herstel kreeg hij tevens telapparatuur, voor passagierstellingen, ingebouwd en kwam op     -01-1972 terug en keerde aansluitend hiermee terug in dienst. Eind april 1972 werd de 10, in navolging van de 11, eveneens voorzien van telapparatuur.

In 1971 werd de serie voorzien van een mobilofooninstallatie.

In augustus 1972 werd de 8 tijdelijk voorzien van spatlappen achterop. De proef mislukte en dit werd weer verwijderd.

In 1972 werd de serie voorzien van dakclignoteurs aan de achterzijde.

In de periode april t/m september 1973 waren de 18-20 voorzien van een ander differentieel om als semi-toerbus te dienen en daarmee hogere snelheden te kunnen behalen. In 1973 verloren de 1-17 tevens hun Beckson-apparatuur.

Op 16-05-1977 reed de 12/33 op de Johan van Hasseltweg achterop een vrachtauto, waarbij de 12 zwaar beschadigd werd. Van half juni t/m begin juli 1977 was de bus voor herstel bij de DAF-dealer te Wolvega.

Tussen 1977 en 1980 werd bij de 1, 5, 7, 10-12, 14 en 19 de achterzijde zodanig gewijzigd, waarbij het kastje verdween inclusief glasplaat. Hierdoor de kentekenplaat nu een opgebouwde kentekenplaat was geworden.

In november 1980 werd bij carrosseriebedrijf van der Veer in de Westhaven de VeTag-apparatuur uit de reeks 351-360 overgeplaatst in de 1-10. Tevens werden de code-control-boxen, met het nieuwe gesloten mobilofoonsysteem, geplaatst boven het bestuurdersschuifraam. Het klapraampje boven de bestuurder, die de 1 sinds 1973 als enige van de serie bezat, werd toen weer verwijderd.

In 1980 verloren de 10 en 11 hun telapparatuur weer.

Op 17-04-1981 werd de 7/35 bij de ingang van de IJ-Tunnel in het centrum aangereden door de gelede 256/34. Zowel de voorkant van de 256 als de achterkant van de 7 werden zwaar beschadigd. De 7 werd tot half mei 1981 hersteld bij de DAF-dealer in het industriegebied Sloterdijk.

In de eerste helft van 1981 werden bij van der Veer de 11-20 voorzien van VeTag-apparatuur en de nieuwe mobilofoons met code-control-box.

Tussen eind november en medio december 1982 werden de 1-15 voorzien van een oranje gekleurd kluisje in de betaaltafel als beveiliging tegen het toenemend aantal overvallen op chauffeurs tijdens de nachtdienst. De bestuurders dienen de ontvangen gelden in het kluisje te doen en kunnen deze pas met behulp van een in de garage aanwezige sleutel ledigen.

Bij een planbeurt in mei 1982 kreeg de 13 achterop een opgebouwde kentekenplaat ipv. de ingebouwde achter glas.

Op 14-12-1982 kwam nachtbus 14/75 op de kruising Langbroekdreef/Kromwijkdreef in botsing met een bewegwijzeringpaal van de ANWB. De paal ging plat tegen de vlakte en de 14 werd aan het front zwaar beschadigd. De wagen kreeg bij herstel in eigen beheer het front van een sloopbus uit de reeks 301-527 en had hierdoor sindsdien een oud type krulembleem van DAF. In januari 1983 kwam hij weer in dienst.

Op 09-03-1984 werd na einde dienst de 16/36 afgetankt in Garage Noord en gestald. Na ongeveer een uur werd er brand geconstateerd aan het exterieur van die 16. Na bluswerk was het gedeelte rond de tank, tussen de voor- en middendeur, verbrand en ook het ondergedeelte liep hevige brandschade op. De bus werd terzijde gesteld. Eind maart 1984 werd de bus toch in herstel genomen en kwam begin april 1984 weer in dienst.

Begin december 1984 werd de 5 afgekeurd voor de reizigersdienst en terzijde gesteld. Hij nam in Garage West de taak van de 385 over als magazijnbus.

In 1984-1985 werden de stempelautomaten verwijderd, vanwege de herinvoering van het gesloten instapregime.

In de zomer van 1985 kreeg de 19 voorop een gele i.p.v. een blauwe kentekenplaat.

Op 30-12-1985 werd de 2/36 aan de achterzijde bij een aanrijding flink beschadigd, waardoor de 2 terzijde werd gesteld.

Op 05-01-1986 slipte de 8/36 op de kruising Haarlemmerweg/Radarweg, waarbij de bus flinke schade opliep aan de achterzijde en ook deze bus ging terzijde voor sloop.

Met ingang van de zomerdienst werden op 03-06-1986 de 1, 3, 4, 10 en 16 terzijde gesteld en aansluitend opgeslagen in de ENHABO-garage te Zaandam. In de week van 12-07-1986 werden de wagens overgebracht naar garage Oost. Na een kleine opknapbeurt kwam de 16 rond 24-08-1986 weer in dienst. Half september gevolgd door de 10, terwijl de 16 weer buiten dienst ging en in de week van 11-10-1986 weer werd opgeslagen in Garage Oost.

Per 01-12-1986 werden de 10 en 19 terzijde gesteld. Eind december 1986 gevolgd door de 6, 11, 13 en 14, waarbij de 14 in Oost werd opgeslagen.

Op 20-01-1987 ging ook de 18 terzijde, op 14-02-1987 gevolgd door de 7 en de 20. De 9 en 12 gingen op 21-02-1987 aan de kant. In de week van 21-02-1987 werden de 7, 9, 11, 18 en 20 opgeslagen in Garage Oost.

In de week van 14-03-1987 keerde de 6 terug in dienst, waarna een week later ook de 13 weer ging rijden. In de week van 07-03-1987 gingen echter de 12 en 15 naar Garage Oost in opslag.

Voor een Open Huis werden op 17-05-1987 de sloopbussen 3 en 11 gebruikt om door de jeugd bekliederd te worden. Hierna werden beide bussen weer opgeslagen voor sloop.

Per 01-06-1987 gingen de 6 en 17 terzijde, waarbij de 6 in Oost werd opgeslagen.

De afgevoerde 16 werd verkocht aan een Stichting, die o.a. films produceert en/of begeleid, en reed sindsdien nog jaren rond met de onderste helft blauw en de tekst "Street Corner Work Amsterdam, nr. 9".

In de week van 05-09-1987 werden de 6 en 17 weer in dienst gesteld. De 17 was sindsdien algemene reserve en werd bij gebrek in de spits ingezet. In de week van 14-12-1987 kreeg die 17 achterop een gele kentekenplaat en werd dit tevens omgebouwd tot een opgebouwd exemplaar.

Eind 1987 werden de bussen 9, 12, 14 en 18 geëxporteerd naar Suriname voor scholierenvervoer. Hier werden de bussen aan de blinde zijde voorzien van een deur vanwege het linksverkeer in deze voormalige kroonkolonie.

Half januari 1988 ging de 7 als magazijnbus naar Garage Zuid.

Op 12-02-1988 ging de 6 terzijde met 980.000 km op de teller ten gevolge van chassisscheuren.

Half september 1988 werd de 17 terzijde gesteld en onttakeld. De bus werd verkocht aan een monteur in Garage Noord, die de bus met behulp van onderdelen van de 35 en 38, uit de serie 21-45, weer opknapte. De bus werd voorzien van tapijt en door Garage Noord geleend ter bate van een ochtendspitsdienst op lijn 39E, waartoe deze bus sindsdien vrijwel iedere dag op deze dienst te vinden was.

De 13 naderde half september 1988 de miljoen kilometer. Om dit te onderstrepen werd hij op de zijkanten voorzien van grote stickers met daarop "996.000 kilometer". De stand werd steeds geactualiseerd. In de tweede week van oktober was de stand 999.000. Eind oktober ging hij buiten dienst.
Op 08-11-1988 maakte de 13 met enig ceremonie zijn miljoen vol. Nadat dit via een intern feestje in Garage West was gevierd ging kilometermiljonair 13 getooid met de plakkaten "1.000.000 kilometer" op 11-11-1988 de dienst op lijn 18. De eerste dagen was hij voorzien van een bloemstuk.

Na afloop van de voetbalwedstrijd Ajax-FC Twente op 26-02-1989 werd de 13/extra-9 door supporters zodanig vernield, dat de ruim 17½ jaar oude bus toch nog vroegtijdig(!) buiten dienst ging voor sloop. De bus heeft 1.015.062 kilometer gereden, minus 15 km welke was doorgedraaid om op de miljoen te komen. De bus werd om souvenirjagers tegen te gaan in hoog tempo onttakeld en afgevoerd naar de sloop.

Op 26-05-1989 ging de 17 buiten dienst en kon uiteindelijk naar zijn nieuwe eigenaar.

Op 14-03-1996 werd de 16 doorverkocht aan een particulier, die de bus gebruikt bij demonstraties voor o.a. Milieudefentie en Groenfront.

 

                 

Traminfo.nl © 2003-2023 | Contact  | Colofon | Disclaimer | Links